توصیه مهم هاشمی طبا به دولت چهاردهم/ نه میتوان مثل احمدینژاد تحریمها را کاغذپاره خواند و نه مثل دولت روحانی مدعی رفع همه تحریمها شد
![توصیه مهم هاشمی طبا به دولت چهاردهم/ نه میتوان مثل احمدینژاد تحریمها را کاغذپاره خواند و نه مثل دولت روحانی مدعی رفع همه تحریمها شد](https://cdn.eghtesadnews.com/thumbnail/bbOQ2iyNhWwT/mW4TY_vzMeEG1fqb61-mcCKrGYGcOSm4SW9Yyhl5b2N1qvFeEPKLcFkzrdrrAcG9cg9gAf9kJWJmze2Es8GZhDlkJqwVKQrt7Hn1Fj5VFws,/%D9%87%D8%A7%D8%B4%D9%85%DB%8C+%D8%B7%D8%A8%D8%A7.jpg)
به گزارش اقتصادنیوز، مصطفی هاشمی طبا در روزنامه شرق نوشت: ابتدا باید روند تخریب را متوقف کرد تا به نقطه عطف برای توسعه رسید. این امری است که رئیسجمهور حتما باید به آن توجه ویژه داشته باشد.
سیاست رفع تحریمها به هر قیمت یا سیاست قبول تحریمها، هیچکدام نمیتواند مورد تأیید باشد. دراینمیان دولت باید تکلیف خود را مشخص کند. نه میتوان مثل دولت احمدینژاد تحریمها را کاغذپاره خواند و نه میتوان مثل دولت روحانی مدعی بود که همه تحریمها را رفع میکند و نه آنکه بین خوف و رجا دستوپا زد.
البته رفع تحریمها بسیار خوب است اما رفع تحریمها باید به مذاق تحریمکنندهها خوش بیاید و تجربه نشان داده است که غرب و شرق بهسادگی شرایط منطقی کشورها را نمیپذیرند. نویسنده با وجود آنکه موافق مذاکرات مستقیم با آمریکا و دیگران و نیز موافق داشتن رابطه هستم، اما معتقدم که این امر تنها با شرط حفظ منصفانه هویت ملی و اسلامی و انقلابیمان ممکن است و هرگونه تسامح از اهداف ارتقای ایران باعث ذلیلشدن ایران و ملت ایران میشود؛ بنابراین نمیتوان سیاستهای اقتصادی و فرهنگی را صرفا براساس اصل رفع تحریمها پایهگذاری کرد و نیز نمیتوان به پیمان شانگهای و بریکس و مشابه آن دل خوش داشت.
هرچند فعالیت اقتصادی و سیاسی در کنار این گروهها حتما مفید و لازم است اما باید فارغ از تخیلات و اوهام و ترسیم مدینه فاضله برای آن باشد. به هر حال تجربه نشان داده است که به کمک اجنبیها نباید دل خوش کرد و باید از درون مسائل را حل کرد.
ما درحالیکه خود را رأس محور مقاومت میدانیم و چنین امری را به مغربزمین و دیگران با افتخار اعلام کردهایم و خود را بهعنوان یک نهضت انقلابی معرفی کردهایم، میخواهیم در درون با مظاهر (فقط مظاهر غیرسازنده و نه روش جامع) لیبرالیسم و نئولیبرالیسم جامعه خود را بیاراییم و نوعا برخی که از مدعیان انقلابیبودن هستند، آمریکا و بانک جهانی را مظهر پلیدی میدانند، در برنامههایشان سیاستهای بانک جهانی را وارد میکنند.
اگر واقعا در سیاست خارجی انقلابی هستیم، باید سیاستهای داخلی را نیز به صورت انقلابی ترسیم کنیم. این امر در همه دولتهای پس از انقلاب (به جز دولت دفاع مقدس) کموبیش دیده شده و حرف آنها هم این بود که باید مردم را راضی کنیم. بههمینخاطر سرمایههای طبیعی ایران را هزینه کردهایم و صرف نظر از فساد و تباهی گروهی فاسد و حقبهجانب، اسراف و تبذیر را در همه زمینهها با سکوت دولتی و حتی تشویق، با شعار انقلابی همراه کردهایم. آیا دولت پزشکیان این اندیشه را دارد که سیاستهای داخلی را مطابق با تظاهرات و عملکرد انقلابی در خارج از کشور هماهنگ کند؟ بیگمان اگر چنین نشود، پزشکیان هم مانند اسلاف خود خواهد بود و کشور در سراشیبی به سقوط خواهد رسید.
در کلیت میتوان چنین بیان کرد که لازم است سیاستهای اقتصادی و اجتماعی بر اساس وجود تحریمها طراحی شود و درعینحال با تمام قوا و با انعطاف منطقی در پی رفع تحریمها و قبول افایتیاف همراه شویم و روابط اقتصادی را با دیگر کشورها سامان دهیم.